محو تماشای ابرها شده بودم. می داشتم بادبادکی را در هوا دنبال می کردم. ولی دوربینم چیز دیگری دید.... تصویری از اشاره برگ های زرین بسوی طبیعت که بیشترین حجم تصویر را خودش پوشانده بود...اشاره و نشانی برای نشان دادن یک آدرس.
"نشانی ای که انگار می گفت: خودش عین آدرس است." (حمید حامدی)
عکس: حمید حامدی ـ مولتی پلای
ای مرغ آبی! چقدر دلگرم کننده است وقتی که به من می گویی "رفتن" تو "آمدن" دیگریست.
...این یعنی حرکت: "رفتن و آمدن" برای"همه" و "همه " برای "رفتن و آمدن". (حمید حامدی)
عکس: حمید حامدی ـ مولتی پلای
به یک "مانداب" هم که نگاه کنی، آسمان را می بینی! ولی آسمان "مانداب"، آسمان رهایی بخش نیست...
رهایی را در آسمان زمین بجو .
... در "حقیقت". (حمید حامدی)
عکس: حمید حامدی ـ مولتی پلای
عکس: حمید حامدی ـ مولتی پلای
عکس: حمید حامدی ـ مولتی پلای
عکس: حمید حامدی ـ مولـتى پلای
عکس: حمید حامدی ـ مولتی پلای
عکس: حمید حامدی ـ مولتی پلای
عکس: حمید حامدی ـ جا غرق مشهد ـ مولتی پلای
عکس: حمید حامدی مولتی پلای
ای آبی آرامش سبز رنگ ! فراموشت نمی کنم.
... در سکوت پر غوغای خلوت تو
صدای ارتعاش خواستن آرامش و شادی زمین از آسمان، چقدر شنیدنی بود!
یادت هست آن لحظه را که با قایقم از رودخانه حضورت می گذشتم ...تا به ملاقات تو شرفیاب شوم؟!!!
وه!!! که چه گرم بود صدای دعوتت...و چه دلپذیر لبخند تو برای میزبانی!!!
صدای دعوت و لبخندی به وسعت آب و آیینه...
که وسعتش، با سفره ی زندگی من برابری می کرد.
تا هزاران هنوز، در لحظه لحظه ی تو زندگی را جستجو می کنم تا، نا آرامی طوفان های زمان را به دوش با وقار تو بسپارم
ای ماندنی در قاب نگاه ذهنم، ای آبی آرامش سبز رنگ... (حمید حامدی)
آنجا...
ماییم عابران کوچک و بازیگوش روزگار در گوشه ای از باغ نا هموار و پر خاشاک زمین می رویم تا نمانیم ... ... و شرمگین فصل های با هوش و خستگی ناپذیر طبیعت نباشیم. (حمید حامدی)
عکس: حمید حامدی مولتی پلای
عکس: حمید حامدی مولتی پلای و فلیکر
با تشکر از اظهار نظر یکی از بینندگان محترم وبلاگ در بخش نظرات، مطلب ایشان را با عنوان آفرینش از قول شیخ نجم الدین رازی (از عرفای مشهور قرن هفتم) و عکسی را که اشاره کرده بودند که دوازدهم اردیبهشت در وب گذاشته بودم دوباره در اینجا گذاشتم:
" پادشاهان وقتی دستور ساخت کاخی را می دهند بلافاصله خدمتکاران مشغول کار می شوند و شاه شخصا دست در گل ساختمان نمی کند بلکه این کار را به دیگران واگذار می کند اما وقتی کار ساختمان به آن قسمتی برسد که باید گنجی را به طور مخفیانه در آن پنهان کنند پادشاه، همه ی خدمتکاران را مرخص می کند و خودش شخصا دست به گل ساختمان می زند و جایگاه گنج را درست می کند و گنج را در درون آن مخفیگاه و بر روی گنج طلسمی قرار می دهد تا از دسترس بیگانگان در امان باشد. خداوند نیز وقتی همه چیز را آفرید تمام ملایکه و موجودات دیگر را به کارگماشت ،اما وقتی نوبت به خلقت آدم رسید گفت : « خانه ی آب و گل آدم را خودم شخصا می سازم، بدون کمک کسی و در او گنج معرفت قرار خواهم داد. فرشتگانش را یک به یک فرستاد که از روی زمین یک مشت خاک بردار و بیاور. اما خاک، هر کدام از ماموران خداوند را یک به یک سوگند داد که مرا نبر زیرا طاقت نزدیک شدن به حق را ندارم... با این همه خداوند بی نیاز ، خاک را ترک نکرد و دیگری را به جای او نخواند و این راز با دیگری در میان نگذاشت .. " خداوند به ملایکه می گفت" شما چه می دانید که مرا با این مشتی خاک از ابتدا تا انتهای جهان چه کارها در پیش است ؟ شما با عشق کاری نداشته اید که منظور مرا بفهمید ، شما زاهدان خشک بهشتید که فقط عبادت می کنید از عاشقان گوشه نشین عشق چه خبر دارید؟ چند روزی صبر کنید تا من بر این مشتی خاک هنر آفرینش و قدرت خود را ایجاد کنم و تیره گی ها را از آیینه فطرت او پاک کنم ، تا شما در این آینه پاک، نقشهای رنگارنگ ببینید." بر خاک آدم بارید و خاک را گل کرد و با دست قدرت خود در گل آدم دل را بوجود آورد و در دل آدمی عشق را قرار داد..
" از شبنم عشق خاک آدم گل شد
صد فتنه و شور در جهان حاصل شد
سر نشتر عشق بر رگ روح زدند
یک قطره چکید و نامش دل شد" حکمت ازلی با ملایکه می گفت : شما در گل ننگرید در دل بنگرید. و عشقٍِ خودش را، به امانت درون این دل انسان قرار داد....
برای من هم دعا کن ای تک درخت، ای، بی چتر ایستاده در قنوت، زیر ابر پر باران آسمان شهر دلم
با همین دستان خشکیده و عطشناکت!!! (حمید حامدی)
عکس: حمید حامدی مولتی پلای و فلیکر
عکس ها: حمید حامدی مولتی پلای
باغ من …
آسمانش را گرفته تنگ در آغوش
ابر با آن پوستین سرد نمناکش
باغ بی برگی
روز و شب تنهاست ؛
با سکوت پاک غمناکش
ساز او باران ؛ سرودش باد
جامـه اش شولای عریـانی ست
ور جز اینش جامه ای باید؛
بافته بس شعله ی زر تار پودش باد
گو بروید یا نروید ؛ هر چه در هر جا که خواهد یا نمیخواهد
باغبان و رهگذاری نیست
باغ نومیدان ؛
چشم در راه بهاری نیست
گر زچشمش پرتو گرمی نمی تابد
ور به رویش برگ لبخندی نمی روید
باغ بی برگی که می گویدکه زیبا نیست ؟!
داستان از میوه های سر به گردون سای اینک خفته در تابوت پست خاک می گوید
باغ بی برگی
خنده اش خونی ست اشک آمیز
جاودان بر اسب یال افشان زردش می چمد در آن
پادشاه فصل ها پاییز ....... تهران ۱۳۳۵ مهدی اخوان ثالث ( م. امید ) صدای اخوان
عکس: حمید حامدی مولتی پلای و فلیکر
کمرنگ می شوم
تا این نارنجی تند شما را نیازارد
یا پرسش هایی که می خواهند
این راهرو باز هم طولانی تر شود
آیا منظره ها در ما تماشا می شوند؟
باد نورها را درو کرده است؟
روزها که می روند
ما برهنه در خواب ها جا مانده ایم؟
خاموش،
از پلکان بالا می رود
... و عشق آنقدر مرا بی رنگ کرده است
که تنها می توانم، فراموش باشم
میان این شعله هایی که محو می شوند
به آیین پاییزی
شعر از: آزیتا قهرمان
هر روز که از عمر هستی می گذرد،در بیکرانه زمان، اندک لحظه ای بیش نیست. ولی برای زمینیان، یکی از چیزهایی که در دور زمان به چشم می آید، از رنگ و بو افتادن عاطفه و احساس و صمیمیت و صداقت همنوعان است. زن و مرد فرقی نمی کند. و عجیب اینکه همه یکدیگر را به این صفت سرزنش می کنند ولی، کاری برای آشتی هم، نه!!! در ذهن من کانون عاطفی زمین دارد رنگ می بازد، چونکه آدم ها در حصار شبکه های ارتباطی ـ خود ساخته و دیگر ساخته ـ هر روز گم تر و گم تر می شوند. از این آمدن و رفتن و ...دایره ی بودن و نبودن، آنچه به امروز رسیده است "کدر" شدن تصویریست که روزگاری چون آب "زلال" و چون ابر "پاک" بود. چیزی شبیه آنچه در تصویر من شکل گرفته است: "رنگباخته"، "در تضاد با گردونه هستی"، " از تک و تا افتاده"، "رو به سکون" و لی با وجود این، در یک بیکرانگی نا تمام هنوز "ایستاده". "ایستادن" او تنها امید "دوباره زیستن" و "جنبش و "زایش" است. چون انرژی "بودن" و اینرسی "رفتن و نماندن" را دارد. وای بر "زمین" و "دلی" که کانون عاطفی اش را گم و قبله گاه حضورش را فراموش کند.
براو باد تقدیر "فراموش شدن" و" گم شدن"...که در دایره قسمت اوضاع چنین باشد!(حمید حامدی)
عکس: از حمید حامدی در مولتی پلای و فلیکر
مشغول نگاه کردن به آسمون بودم که یک تکه ابر توجه من رو به خودش جلب کرد که خیلی شبیه نقشه خلیج فارس و در یای عمان و آبراه هرمز به اقیانوس هند در جنوب ایران عزیزمون بود
عکس: از حمید حامدی در مولتی پلای
عکس های من در مولتی پلای
زلف بر باد مده تا ندهي بر بادم
ناز بنیاد مکن تا نکني بنیادم
مي مخور با همه کس تا نخورم خون جگر
سر مکش تا نکشد سر به فلک فریادم
زلف را حلقه مکن تا نکني دربندم
طره را تاب مده تا ندهي بر بادم
یار بیگانه مشو تا نبری از خویشم
غم اغیار مخور تا نکني ناشادم
رخ برافروز که فارغ کني از برگ گلم
قد برافراز که از سرو کني آزادم
شمع هر جمع مشو ور نه بسوزی ما را
یاد هر قوم مکن تا نروی از یادم
شهره شهر مشو تا ننهم سر در کوه
شور شیرین منما تا نکني فرهادم
رحم کن بر من مسکین و به فریادم رس
تا به خاک در آصف نرسد فریادم
حافظ از جور تو حاشا که بگرداند روی
من از آن روز که دربند توام آزادم
روی خط خبرگزاری ها مصاحبه ای بود با فیلم ساز جنگ و پاسخ او به بسیاری از انتقادها به گرایش های دید او و اعترافاتی که برای این نسل مهم است: به او گفته اند تو با این فیلم به نوعی "سقط جنین" فردی و اجتماعی دعوت کرده ای!!!
ابراهيم حاتمي كيا يك هفته پس از اكران عمومي فيلم جديدش «دعوت» به همراه محمد پيرهادي تهيه كننده، چيستا يثربي نويسنده فيلم نامه، مهناز افشار، مريلا زارعي بازيگران و كيوان مقدم طراح صحنه و لباس با خبرنگاران گفتگو کرد. او در اين نشست با اشاره به نقدهايي كه اين روزها مطرح مي شود واكنش تندي نشان داد و گفت: براي من ديكتاتورهاي مهربان نباشيد. از اوايل سال ٨٦مسئله «سقط جنين» موضوعي شد كه تصميم گرفتم بر روي آن كار كنم.در ابتدا تصورمان اين بود كه در جامعه نرم(ارزش)، ضد سقط است كه متأسفانه پس از تحقيقات اوليه مشاهده كرديم قضيه برعكس است و يك شكل كاملا غم انگيزي در باره سقط جنين مطرح است به تعبيري در تمام اقشار جامعه، قبح اين موضوع شكسته است. واقعيت اين بود كه به شكل عادي و طبيعي، مي توانستم «دعوت» را در مورد يك خانواده بسازم. اما احساس كردم گستردگي موضوع مطرح نمي شود و موضوع فيلم كم جان مي شود. پس ترجيح دادم، شش هفت زوج را براي طرح اين موضوع انتخاب بكنم كه در نمونه هاي خارجي آن در فيلم هايي چون « ٢١گرم» كه براي من دوست داشتني بود، اتفاق افتاده بود.حاتمي كيا در پاسخ به پرسشي درباره جداشدن او از سينماي جنگ، با تاكيد بر اين كه اين موضوع را اساسا قبول ندارد، تصريح كرد: من اين تصور را كه تحت تأثير جرياني قرار بگيرم كه بخواهد مرا از سينماي جنگ يا از گونه هاي ديگر سينما همچون اجتماعي، كمدي و خانوادگي جدا كنداساسا قبول ندارم و حالا كه در فيلم «دعوت» گونه ديگري را تجربه كردم، برخي از منتقدان تيتر مي زنند،«حاتمي كيا بنشين و فيلم جنگي ات را بساز».!
وي درباره نوع تحقيقات و ديدگاه مطرح شده درباره موضوع «سقط جنين» هم گفت: موضوع سقط جنين موافقان و مخالفان خودش را دارد، مسائلي كه دراين زمينه در سطح دنيا مطرح مي شود، نشان دهنده آن است كه براي اين موضوع خيلي راه حل واضحي وجود ندارد. بيشتر منيت شخصي انسان كه در اين موضوع در حال رخ دادن است، مرا به سمت اين سوژه كشاند. با ساخت اين فيلم نمي خواستم، كساني را كه به دنبال سقط جنين هستند قانع كنم. تمام اصرار فيلم «دعوت» ايجاد يك ترمز كوتاه بود كه كمي تأمل كنيم و اين قدر به راحتي تصميم نگيريم. واقعيت اين است كه تصميم گرفتن ها به راحتي دارد در جامعه رخ مي دهد. يعني به راحتي براي سقط كردن تصميم گرفته مي شود. من تنها كاري كه به عنوان فيلم ساز در اين شرايط مي توانستم انجام دهم اين بود كه غروري را كه در انسان در حال رخ دادن است و بدون هيچ استدلال و حساب كتابي براي موهبت الهي تصميم مي گيرد به تامل بگذارم. من در اين زمينه به شرع و قانون كاري نداشتم. فقط مي خواستم احساس شخصي و انساني را مطرح كنم و به سرعت اين اتفاق، يك نيش ترمزي بزنم. او به این سوال كه چرا به سقط هاي نامشروع در اين فيلم اشاره اي نشده است، پاسخ داد: ما فقط مي خواستيم مطرح كنيم، نگاهي كه در دنيا روي مسئله زن در خانواده وجود دارد، خيلي همدلانه و از سر همدردي و دلسوزي نبوده است....بقیه در ادامه مطلب
سعی کنید با کاربرد مناسب افعال "حال کامل یا ماضی نقلی" بین زمان فعل "گذشته و حال" پلی بزنید. این کار به شما کمک می کند تا با بهره برداری از فضای روانی ذهن مخاطب خبرها یتان را تا زمان پخش تازه نگهدارید. این خیلی مهم است، شما برای اینکه خبر تازه پخش کنید سر کارتان هستید. چون مخاطب دوست دارد خبرهای شما را "تازه به تازه" یا "داغ داغ" بگیرد. از همین امروز شروع کنید و هر جا که ممکن است فعل های "گذشته ساده" را بصورت "ماضی نقلی" بیاورید.
مقایسه کنید:"تصادف در جاده چالوس ـ تهران ۱۰ کشته برجا گذاشت" و "تصادف در جاده چالوس ـ تهران ۱۰ کشته "برجا گذاشته است."
وقتی میگویید: "برجا گذاشت" اطلاعات خبر را کهنه می کنید ولی و قتی می گویید: برجا گذاشته است." همان اطلاعات را با حفظ تازگی آن رخداد به خورد مخاطب می دهید. این با مفهوم تعریف و برداشت ادبی ما از حالت ماضی نقلی"گذاشته است" فرق دارد که می گوید: فعلی که در زمان گذشته اتفاق افتاده و هنوز خود آن یا اثرش تا زمان حال باقیست.
عکس: از حمید حامدی در فلیکر ـ جاده چالوس
"افعال گذشته" را برای خبرهایی بگذارید که می خواهید قطعیت و یا پایان خاصی برای آن ها در ذهن مخاطب نقش ببندد: " ایران به جمع اعضای باشگاه هسته ای جهان پیوست."
در این خبر بیشتر از آنچه زمان اهمیت دارد، قطعیت مورد نظر ماست. نمی خواهیم بگوییم امروز یا دیروز بوده است. اول از همه می خواهیم بگوییم این اتفاق افتاد و تردیدی در این باره وجود ندارد. بعد چیزهای دیگر ...کارگاه خبری (حمید حامدی)
کنداکتور نمای شماتیک و ویترین خبر است. وقتی سردبیر پشت میز خبر می نشیند ذهنش درگیر این سوال است که: "چه کنداکتوری برای پخش آماده کند؟" کنداکتور نمای داستان بسته خبری ماست روی یک صفحه. یا نت نویسی برای نواختن یک موسیقی که ملودی آن بر اساس اخبار و گزارش ها و تصاویر تلویزیونی شکل می گیرد. هر شنونده ای از شنیدن یک داستان یا موسقی با ریتم کند و ناموزون و یا حتی یکنواخت کسل می شود و هر کسی از شنیدن یک داستان خوب و سمفونی موزون و فاخر، خرسند و راضی....
و بطورچکیده باید یک کنداکتور خوب اینها را داشته باشد: "آغازی" جذاب، با یک خبر مهم و تاثیر کذار، "ادامه ای" پر کشش و پرتعلیق ، با چند خبر و گزارش رسمی و غیر رسمی مردمی پسند، و "پایانی" رضایت بخش، با خبری شاد و امیدوار کننده.
اگر بتوانیم برای جدول پخش برنامه ها درخبر دیاگرام یا نموداری رسم کنیم، یک بخش خبری خوب بصورت خطی نبوده و مسیری سینوسی و با افت و خیز را سپری می کند. تحلیل محتوای اینجانب از بیش از صد بخش خبری در یک دوره یکساله، یک کنداکتور جذاب و مورد قبول را وابسته به سه عنصر می داند: "ساختار، محتوا و کارگردانی" کامل این مطلب در کارگاه خبری خودم
یک تله تئاتر ، یک دیلوگ رادیویی ـ تلویزیونی که عصر شنبه، هشتاد دقیقه من رو پای شبکه چهار تلویزیون میخکوب کرد. چون دیالوگی بود پر از سوال و جواب برای من که دوست داشتم بشنوم !
«خرده جنايتهاي زنو شوهري» را فرهاد آييش بر اساس متني از اريك امانوئل اشميت كارگرداني كرده است و در آن محمدرضا فروتن و نيكي كريمي بازي كردهاند. «خرده جنايتهاي زن و شوهري» كه پيش از اين با بازي ميكائيل شهرستاني و افسانه مايان روي صحنه رفته است ، درباره زن و شوهري به نام «ليزا» و« ژيل» است كه پس از 15 سال به بررسي درباره زندگي زناشويي خود ميپردازند.
نگاه اشمیت مثل خیلی از کارهایش نگاهی فیسوفانه به زندگی مشترک است. نگاهی روانکاوانه به افکار و رفتار یک زوج که پس از اتفاقی نا خوشایند از هم فاصله می گیرند و به شناخت هم می رسند. انگار آدم هایی که در انتهای یک مسیر قرار دارند خالصانه تر و صادقانه تر می توانند در مورد همه چیز فکر کنند و تصمیم بگیرند.چیزی که شوپن هاور فیلسوف از آن به عنوان پایان نمایش بالماسکه یاد می کند و می گوید: "در پایان یک نمایش بالماسکه که نقاب ها می افتد دیگر راهی جز راستی و نمایش صداقت وجود ندارد." گذشته از تحلیل شخصیت مثبت و منفی هر کدام که قضاوتی شخصیست، اشمیت موفق شده است در متن نمایش خود با زندگی فاصله بگیرد و آن را از دور نگاه کند و چون تجربه جدایی را داشته، با حسی کاملا آسیب شناسانه به این مقوله پرداخته است. یاد حرف جبران خلیل جبران افتادم : "برای دیدن شکوه قله یک کوه باید از دامنه های آن پایین آمد و آن را از دور نگریست." اشمیت هم در اوج این توجه غرق شدن در همدیگر رو به عنوان زن و شوهر عامل نگرانی دانسته و "از دست دادن انصاف و عشق رو عامل تباهی زندگی عاشقانه." باید به آییش هم دست مریزاد گفت که توانسته متن را با وجود امانتداری برای مخاطب ایرانی ملموس کند. مصاحبه اختصاصی سعید دهقان با امانوئل اشمیت یا در بخش ادامه
صدای پای پاییز توی گوش من صدای خش خش برگ ها و غار غار کلاغ ها و نغمه ی خوش موسیقیه...نوای پاییزیه قیچک این مرد سیستانی رو هیچوقت فراموش نمی کنم.این مرد با سازش تمام جلوه های پاییز رو با خودش داشت.
از عکس های خودم در فلیکر
عکس یکی از مجسمه های ارائه شده در نمایشگاه "تندیسStatuephilia Sculpture Exhibition " که امروز پنجشنبه در موزه مشهور بریتانیا درلندن راه اندازی شد. این نمایشگاه که بطور رسمی پس فردا ۴ اکتبر افتتاح می شود تا ۲۵ ژانویه ۲۰۰۹ ادامه خواهد داشت.
http://www.orlandosentinel.com/broadband/orl-photosoftheday-pg,0,2835583.photogallery
نگران بودم که هامون مهر جویی را دیر دیده باشم. پس از مدتی که پی فرصتی برای دیدن هامون می گشتم بلاخره چشمم به دیدنش روشن شد و فهمیدم که حکایت قدیمی آشناییست! واقعا که سالهاست در کویر حیرانی و بیابان هامون زندگی می کنیم و در میان هامونیان. سرگشتگی بی سر انجام و گاهی سرگرمی شیرینی که هنوز که هنوز است ایرانی جماعت را به خود سرگرم کرده است. حتی پس از عصر روشنگری و بیداری که غرب وحشی طی کرد و رنسانسی که جز ته مانده های ذهنی آن چیزی نصیب ما نشد. و انگار روشنفکران کم نصیب ترین این رنساس فکری و اجتماعی در قبیله ایرانی اند... در باره هامون شهید مرتضی آوینی یادداشتی دارد که پس از خواندنش گفتم خوب شد به چشمم خورد:
"در میان روشنفكران جهان سوم، هستند كسانی هم كه مثل مرحوم جلال آل احمد خود را باز یافته اند و از دور باطل اسب عصاری بیرون آمده اند. اینها از روشنفكر جماعت قطع امید كرده اند و به نوعی، كم و بیش دریافته اند: « كسی باید بیاید گردنش گیر افسار تمدن اروپایی نیست و ریش پرفسور بزی(!) و یا سبیل نیچه ای هم ندارد و در میان حرف هایش هم، بی مناسبت یا با مناسبت، كلمات فرنگی بلغور نمی كند؛ او كسی است كه وقتی می آید مردم جلوی پایش بلند می شوند وصلوات می فرستند. آنها می گویند روشنفكران یك وصله ناجور است كه به عبای كهنه ما جور نمی آید. قبله نمای روشنفكر « اینترنت »، دانشگاه « ژوسیو » و یا بنیاد فرهنگی ـ هنری « فراهوله » در هلند را نشان می دهد و قبله نمای ما خانه ای سنگی در حجاز را.از میان این آقایان روشنفكران، هستند كسانی كه همیشه خیال می كنند دعوا سر لحاف ملاست و بنابراین، همه اش دنبال یك اینترنت مینترنت و یا بنیادهایی چون فرهوله می گردند كه شكایت ما را بدانجا ببرند كه « ای هوار! در ایران روشنفكران را به هیچ نمی گیرند وبرای آنها تره هم خرد نمی كنند! » و ممكن است همین مقاله را نیز به عنوان مدرك با خود ببرند و كسی هم نیست كه به آن اجنبی ها بفهماند كه در این طرف كره زمین، و بخصوص در این منطقه شرق میانه، اصلاً روشنفكران در تقدیر تاریخی ملت ها نقشی ندارند؛ نه آنها مردم را می فهمند و نه مردم آنها را، برخلاف مغرب زمین كه در آنجا روشنفكری یك جریان تاریخی است كه بد یا خوب، پیوند فعالی بین آنها و مردم وجود دارد، اما در اینجا روشنفكر آدم منفعلی است كه اصلاً محلی از اعراب ندارد. كسی نیست به آن اجنبی ها بفهماند كه در اینجا آنچه هنوز در میان مردم زنده است اشعار رثایی محتشم كاشانی است نه معرهای آقای احمد شاملو؛ در اینجا كتاب « طوبا و معنای شب » سه بار تجدید چاپ می شود، اما یك نسخه از آن در خانه های مردم نیست و جز مشتی خانم ها و آقایان اشراف مترف غرب زده و بوالفضول، كسی به سراغ این چیزها نمی رود. كسی نیست به آن اجنبی ها بفهماند كه در اینجا سرنوشت روشنفكر به مرگی تدریجی ختم می شود حتی « علی جونی آقای مهرجویی » هم از عهده نجات از بر نمی آید.
فیلم « هامون » هم مخاطبی در میان مردم ندارد و جز در میان افرادی كه هر یك به نوعی و تا حدی این زبان تفهیم و تفاهم روشنفكری را می فهمند اعتلای عرفان و حتی ادای عشق و ایمان. در وجود این افراد فقط شهوت و حسد و كبر و نخوت و طاووس مسلكی، واقعی است و بقیه چیزها اداست و دلشان هم به همین ادا و اطوار خوش است؛ درست مثل « حمید هامون » كه در اولین ملاقاتش با « مهشید» در كتابسرای كذایی، هم « آسیا در برابر غرب » را به او می دهد و هم « ابراهیم در آتش » و چند كتاب دیگر از جمله كتاب « فرانی و زویی » جی. دی. سالینجر را كه نماینده نسل جدید نویسنده های آمریكاست... و این كتاب ها هیچ ربطی به هم ندارند." کامل
ذوالقرنين از چهره هايي است كه در قرآن در عرصه سازندگي و نبرد با دشمنان و اداره امور كشور از او تمجيد شده است. وي يكي از بحث برانگيزترين شخصيت هاي قصه هاي قرآن است. در قرآن كريم سه بار از او ياد شده و داستانش در آيات ٨٢ تا ٩٦ سوره كهف آمده است.درباره اين كه ذوالقرنين كدام يك از شخصيت هاي بزرگ تاريخ است، ميان مفسران و صاحب نظران اختلاف نظر زيادي وجود دارد؛ نخست آن كه وي را نمي توان پيامبر دانست، زيرا هرچند در قرآن با تعبير «يا ذاالقرنين» مورد خطاب گرفته كه موهم نبوت است، اما با توجه به عدم تصريح به پيامبري او بسان انبياي ديگر و نيز تاكيد روايات موجود بر اين كه پيامبر نبوده بلكه بنده شايسته خدا و خيرخواه مردم بوده است، نمي توانيم او را در رديف انبيا بدانيم.....و اين نظريه هم ابهاماتي دارد، ولي فعلا مي توان از آن به عنوان بهترين نظريه درباره تطبيق ذوالقرنين بر رجال معروف تاريخي نام برد. (ر. ك: تفسير نمونه ج ١٢ ص٥٤٨ به نقل از كتاب ذوالقرنين يا كوروش كبير نوشته ابوالكلام آزاد) کامل
سلام بر شما
